|
رهبری و ولایت امامان
ولایت امامان در نگاه عقل : *همان طور که می دانید امامان دارای منصب مرجعیت دینی اند و آنان با دریافت های خطا ناپذیر از مضامین دین ، می توانند مردم را به صراط حق راهنمایی کنند . *از طرفی ولایت حقیقی از آن خداوند است و تنها کسانی که از طرف خداوند مأذونند حق دخالت در امر مردم و اعمال ولایت را دارند به حکم عقل جای شکی نیست که با حضور افرادی که از لحاظ فضایل علمی و اخلاقی در درجه بالایی قرار دارند ، می تواند جامعه را نحو احسن اداره نماید. *شیخ مفید عالم بزرگ شیعه بر امامت حضرت علی (ع) استدلال کرده که : روزی که پیامبر دارفانی را وداع کرد، امت درباره امامت بعد از پیامبر اختلاف کردند. پیروان حضرت علی (ع) و بزرگان مهاجرین و انصار گفتند : بعد از پیامبر خلیفه و امام همانا علی (ع) ، زیرا آن حضرت از لحاظ فضیلت و کمال و حکمت و نیز دانش و علم و ایمان به خدا از دیگران برتر است از طرفی به پیامبر (ص) نزدیک تر است ، این متکلم بزرگ شیعه در گفتار خود به برتر بودن حضرت علی اشاره کرده است . در این که امامان شیعه از منزلتی بالا برخوردار بوده اند جای هیچ شک و تردیدی پشت و این که امام علی (ع) در زمان خود از بهترین یار و نزدیک ترین صحابه پیامبر بود جای هیچ چرایی نیست . خداوند در طول ولایت پیامبر اکرم ، مردم را به اطلاعات از اولی الامر فرا می خواند. « طبق آیه 59 سوره نساء» اطیعو الله و اطیعو الرسول و اولی الامر منکم بنابراین بعد از پیامبر مردم باید از کسانی که از منصب ولایت برخوردارند پیروی کنند ، بنابراین اولی الامرک کسانی هستند که حق حاکمیت دارند و از طرف دین و شریعت براین ولایت گماشته شده اند. همان طور که برتری علمی و عملی امامان معصوم برای شناسایی آنها در امر ولایت کافی است ، آیات قرآنی و احادیث معروف نیز ما را به حقیقت این امر راهنمایی می کند برای نمونه ؛ در آیه ولایت آمده است که : « همانا ولی و سرپرست مسلمانان بعد از خدا و پیامبر ، همان مومنی است که در حال نماز صدقه پرداخت » که این به رفتار حضرت علی (ع) در رابطه با زمانی که انگشتر خود را حین نماز به شخص مستضعف اهدا می کند ، اشاره می کند. حدیث غدیر : *روشن ترین گفتار پیامبر درباره امامت همان حدیث غدیر است . پیامبر گرامی در راه باز گشت از آخرین حج خود (حجه الوداع) در مکانی به نام غدیر خم در حالی که هزاران زائر پیامبر را همراهی می کردند مردم را در غدیر جمع نمود و اعلام داشت که به زودی به جوار رحمت حق خواهد شتافت.
حادثه غدیر حادثه مردم تاریخی بود که از قدیم در تاریخ اسلام پشت شده است و اگر اختلافی میان شیعیان و اهل سنت هست تنها در فهم محتوی این پیام است. من کنت مولاه فهذا علی مولاه *هر کس را که من مولای او هستم از این پس علی مولای اوست از نظر شیعیان دلایلی وجود دارد که جای هیچ تردیدی باقی نمی گذارد که حادثه غدیر برای اعلام رسمی خلافت حضرت علی (ع) بوده است آن دلایل عبارتنداز : 1-پیامبر جمعیت زیادی را در یک روز گرم برای یک امر مهم فراخواند و اعلام کرد که به زودی دعوت حق را اجابت خواهد کرد. « سوره مائده ، آیه 67 » طبق این آیه خداوند می فرماید: خداوند تو را از مردم حفظ خواهد کرد. که این نشان می دهد که امری که پیامبر آن را تبلیغ کرده نشانه کمال و تمام دین است . 2- پیامبر از مردم اقرار می گیرند که ایشان تا اکنون دارای ولایت بر مسلمانان بوده اند و مردم نیز سخن ایشان را تائید می کنند طبق « سوره احزاب آیه 6 » بدین ترتیب برای علی (ع) همان ولایتی را قرار می دهند که مردم آن را برای پیامبر اقرار داده بوده اند. و سپس آیه ای نازل شد که به جامعیت اسلام ولایت می کرد « سوره مائده آیه 67» 3- بعد از ابلاغ پیام ، بزرگان صحابه از جمله خلیفه اول و دوم به حضرت علی (ع) تبریک می گویند از این حادثه چنین می آید که : دریافت مخاطبین از محتوا پیام همان سرپرستی و مرجعیت و رهبری است و چنین تهنیت و شاد باش از طرف بزرگان به این معنا است که با ولایت علی (ع) سازگاری داشتند. 4- علی (ع) و سایر امامان نیز در مورد و حدیث غدیر ، سخنانی را ذکر کرده اند و حدیث غدیر را شد زنده ولایت حضرت علی (ع) شناساندند از همین رو روز غدیر خم جزو اعیاد بزرگ اسلامی جای گرفته است. انتصابی بودن ولایت امامان : امام علی (ع) به سمت و صی پیامبر منصوب گردید و مردم موظف شدند که از وی اطاعت کنند ، حضرت علی (ع) حق حاکمیت ولایت را نه تنها برای خود بلکه برای امامان پس از خود نیز محفوظ می داند : که در یکی از خطبه های نهج البلاغه می فرماید : « آل محمد (ص) پایه دین و ستون یقین اند و حق ولایت خاص ایشان است میراث پیامبر مخصوص آنان اکنون حق به صاحبش رسید » این بیانات به صراحت نشان می دهد که حق حاکمیت امامان بر اساس نصب الهی است . بزرگداشت انبیا و اولیای الهی برخی فرقه ها ، مسلمان بزرگداشت پیامبر و اهل بیت آن حضرت را شرک می پندارند اما از این نکته غافلند که هر کس انبیاء و اولیای الهی را تکریم می کند ، برای آنان شأن خدایی قائل نیست و تنها چون مورد عنایت خداوندند ، آنان را تکریم می کند و چنین عملی شرک نیست بلکه عین توحید است قرآن و روایات این حقیقت را تائید کرده اند. بگو من برای ادای اسالت خدا از شما پاداش نمی طلبم . جز محبت به بستگن و نزدیگانم پس کسانی که به او ایمان آوردند و بزرگش داشتند و یاری اش کردند و نوری را که با او نازل شده است پیروی کردند ، آنان همان رستگارانند خداوند در این آیه برای رستگاری چهار ویژگی می شمارد : ایمان به پیامبر ، تکریم او ، یاری کردن او و پیروی از آنچه بر او نازل شده است منظور از « عزروه » همان تکریم و تعظیم پیامبر است . و تکریم او منحصر به روزگار حیات مادی نیست همان گونه که ایمان به او نیز چنین نیست روایات نیز برو جوب محبت به پیامبر و اهل بیت او پای می فشارند ، چنان که پیامبر گرامی اهل فرمود: « کس مومن نیست مگر مرا بیش از خود اوست بدارد و فرزندان مرا بیش از فرزندانش و خاندان مرا بیش از خاندان خود » از این آیات و روایات به خوبی بر می آید که تکریم و بزرگداشت انبیا و اولیای الهی مورد تاکید قرآن است. پیامبر اسلام: یکی دیگر از گواهان روز قیامت پیامبر گرامی اسلام است چنان که قرآن می فرماید: .... ما شما را امت برگزیده قرار دادیم تابر مردم گواه باشید و پیامبر بر شما شاهد و گواه باشد از این آیات به خوبی بر می آید که پیامبر از شاهدان روز قیامت است و همچنین از آیه اول بر می آید که برخی برگزیدگان امت اسلامی نیز از شاهدان روز قیامت اند در روایات اسلامی آمده است که مراد از این برگزیدگان بزرگان معصوم است. پیروی از خدا و رسول هر کس از اوامر و نواهی خدا و روسلش پیروی کند خدا او را به بهشت در می آورد و هر کس خدا و رسولش را نافرمانی کند خدا او را به جهنم می برد.
منابع: -معارف 2
- اندیشه اسلامی 2
+ نوشته شده در جمعه شانزدهم اردیبهشت ۱۳۹۰ساعت 16:33 توسط طاهره رحیم پور
|
|
|
