X
تبلیغات
خاتون - امام حسن و امام حسین(ع) و مقتضیات زمان
(امام حسن و امام حسین(ع) و مقتضیات زمان) 

نرمش قهرما نا نه امام حسن (ع): 

  امام حسن مجتبی (ع) که در شمار 5تن آل عباوهمراهان پیامبر خدا(ص)

در داستان مباهله جای دارد حدود 8 سال از عمر خود را در پرتو تعلیمات

و الطاف جد بزرگوارش پیامبر(ص) بسربرد.پس ازآن حدود30سال همراه

پدرش زیست وآنگاه 10سال در دوران سلطنت معاویه امامت امت را بعهده

داشت. در سال 40 هجری مسئولیت رهبری سیاسی و مذهبی جامعه اسلامی

رابعهده گرفت.

  حساسترین بخش زندگی امام مجتبی(ع)که گاه موجب خرده گیری دوستان

کوتاه بین میگرددماجرای کنارگیری اجباری وی از خلافت است.

 زمینه های(( آتش بس)):

   در تحلیل وبررسی عملکردزندگی امام مجتبی ع باید گفت اوضاع نامصاعد

دوعومل گوناگون موقعیتی پدید آورد که صلح بر امام ع تحمیل شود به گنه

ای که هرخردمندی درآن موقعیت قرار می گرفت چاره ای جز مسالمت

نداشت. ازنظر سیاست خارجی ترکیب جبهه مسلمانان چنان بود که فرورفتن

در جنگ داخلی دستاوردی جز زیان نداشت.

   از نظر سیاست داخلی نبود نیروی نیرومند و هماهنگ ودارای روحیه جنگ

 را بسیار ناموفق وجبران ناپذیر می نمایند.

 سپاه امام حسین از چند گروه پدید آمده بود:

 الف) شیعیان

 ب) جناح اموی

 ج) سایر گروه ها

 صلح یا تغییر سنگر مبارزه:

  بند های پیمان صلح با معاویه:

   1-معاویه به کتاب خدا و سنت پیامبر(ص) عمل کند.

   2-پس از معاویه خلافت به حسن بن علی تعلق دارد.

   3-معاویه باید ناسزا گفتن به امام علی (ع) را ترک کند.

   4-بیت المال کوفه به معاویه واگذار نخواهد شد.

   5-آزادگان در هر جا هستند باید از آزادی برخوردار باشند.

 مقایسه دوستان

 ویاران دو امام:

   بیعت شکنی کوفیان در برابر امام حسین(ع) پیش از آماده شدن وی

  برای جنگ تحقق یافت.عبید الله فرمانده لشگر امام(ع) به دلیل ضعف

اخلاقی که داشت در مقابل 1000000 درهم معاویه تسلیم شد.

   آنان که با امام حسن (ع) بیعت کردند در اردو گاه حضور یافتند و 

سپس بیعت شکستند از کسانی  که پس از رو به رو شد ن با امام

حسین (ع) بیعت شکستند بسی بدتر و خطر ناک تر بودند.

 وضع دشمنان دو امام:

   دشمن امام حسن(ع) معاویه و دشمن امام حسین (ع) یزید

بود.

   برای روشن شدن تفاوت میان این پدر و پسر گواهی تاریخ

پسر را کودنی احمق و پدر راسیاست بازی تیز بین متظاهر و

فرصت طلب معرفی کرده است کافی است.

  مباهله آفتابی چون غدیر:

   اصل مباهله آن است که دو نفر یا دو گروه پس از مناظره

واستدلال در برابر یک دیگر به نتیجه مقبول نزد طرفین دست

نیابند وهر یک ادعای کتمان عمدی حق از سوی دیگری را

داشته باشد.

   در این مرحله برای اثبات ادعای خود مسئله را به خدا واگذار

میکنند واز خدا میخواهند که اگر هر یک دروغ بگویند خداوند

فوری عذاب رابر او  نازل کند تا حق روشن شود.

 امام حسین (ع) پس از نهضت :

   حسین بن علی (ع) در3 شعبان سال 4هجرت به دنیا آمد.

 او حدود 7سال آغازین زندگی اش را با پیامبر (ص) سپری

 کرد.علاقه ی وصف نا پذیرپیامبر (ص) به امام حسن و امام

حسین (ع) مورد تصدیق همگان است.

   روایات نبوی وی را سید جوانان بهشت که مهدی امت از نسل

اوست معرفی میکند.

 موانع قیام در دوران معاویه:

   معاویه ازیک سوبافشارسیاسی واقتصادی برمسلمانان آزاده

 ازهر گونه اعتراض وجنبش جلوگیری میکرد واز سوی دیگر

با احیای تبعیض نژادی و رقابت ها و نزاع ها ی قبیله ای به

تضعیف نیرو ها و مهار عوامل تحدید حکومت می پرداخت.

   اوبرای دینی جلوه دادن مقام خودهرقیام مسلحانه ای را

اختلافی سیاسی وکشمکش برسرقدرت معرفی میکردنه قیام 

حق بر باطل.

 

 وضعیت سیاسی - اجتماعی عصر یزید:

   با مرگ معاویه حکومت عدالت ستیز به پایان رسید وپسرش یزید

 طبق وصیت نامه ی بی سابقه و تعهدی که از روسای قبایل گرفته

بود در ماه رجب سال 60 ق سلطنت را به عهده گرفت. یزید نماینده

واقعی شیوه زندگی معمول جوانان دوران جاهلیت بود.

   یزید بهره ای از مذهب نداشت وهیچ احترامی به عوامل مذهبی 

دیگران نمی نهاد.   

 ماهیت انگیزه وعلل قیام امام حسین (ع):

   یزید در نخستین اقدام به ولید بن عتبه (حاکم مدینه) فرمان داد

 تابه سرعت ازعبد الله بن زیبر و حسین بن علی (ع) بیعت بگیرد.

   امام حسین (ع) که از مرگ معاویه آگاه شده بود در برابر

 خواسته ی ولید فرمود:شخصی چون او نباید پنهانی بیعت کند.

بیعت باید در مسجد و آشکارا تحقق یابد.اگرقرارشدیزیدسرکارآید

باید فاتحه ی اسلام را خواند.به هر حال امام (ع)پس از دو روز

مقاومت سر انجام با خانواده و بیشتر هاشمیان مدینه را ترک کرد.

 

 پیام دعوت انجمن های سیاسی و مذهبی کوفه:

   نخستین نامه ی کوفیان در10 رمضان سال 60ق به امضای

شخصیت های خوش سابقه ای که وفاداری خود را در جنگهای

جمل و صفین اثبات کرده بودند به دست امام (ع)رسید.

   مردم کوفه که خود امام را دعوت کرده بودند از یاری وی سر 

باز زدند و حتی به سود یزید به میدان کربلا گام نهادند.

   هنگامی که امام حسین (ع) در کربلا متوقف گردید ابن زیاد

از مردم کوفه خواست رهسپار کربلا شوند واگرکسی از پیوستن

به سپاه تخلف کند کیفرش مرگ است.

   یکی از کوفیان که در این موقعیت دشوار به امام پیوسته بود

در توصیف کوفه به وی گفت: اشراف همگی علیه توأند.بقیه ی

مردم دلشان با توست هر چند فردا به رویت شمشیر میکشند.

 نتیجه :

   بدین ترتیب می توان حراست از دین اتمام حجت با مردمی که نامه ها

 وپیک های متعدد فرستادند تهدید ها و فشار های حکومت یزید امر به

معروف ونهی از منکر  افشای چهره ی ضد دینی بنی امیه ارائه ی سیمای

خلیفه ی واقعی و امام راستین تشکیل حکومت دینی احیای حق اصلاح امور

امت نجات مردم مسلمان از جهالت و سرگردانی زدودن بدعت ها و اجرای

سنت پیامبر(ص) را از علل و انگیزه های قیام امام حسین (ع) برشمرد.

+ نوشته شده در  جمعه شانزدهم اردیبهشت 1390ساعت 12:36  توسط طاهره رحیم پور  |